Uzun zamandır yazan bir insan olarak, bu konuda şöyle ”okkalı” bir yazı döşememiş olmam şaşırttı beni bu gece… Hep kısa kısa ve satır aralarında bahsettim onlardan… Beni okuyan kitlenin hakkımda bildiği en önde gelen şeylerden biridir oysa ki bu… Yazılarım haricinde okurlarımın ilk aklına gelen özelliğim, Kesmeşeker ve Cenk TANER sevmemdir…

Sene 1999, sırt çantalarımıza doluşturduğumuz kitaplardan ibaret yaşam… Akşam eve dönene kadar okul bahçesindeki çoklu çeşmelerden içtiğimiz sular yaşam kaynağımız… Öğretmenlerin anlattıklarından çok uzağız… Bir uyuma sebebi, bir ninni belki… Tahta sıraların üzerine akan şeffaf salyalardan ibaretiz belkide… Bir parmak, arkamızdan, tam sırtımıza… ‘ Hey! Kalk ders bitti! ‘ Buda mı?

Herkes karalara bürünmeye başladı bugünlerde… Siyahın kendine ait bir derinliği vardı beynimde… Artık o yok… Siyah… Artık herkes siyah… Lise yıllarımda hayatıma giren bir Rock’n Roll kitabının ismiydi oysa bu renk… O zamanlar yalnızca ” İyiler siyah giyerdi! ”