Rakı masasından kalkar evime kadar benimle gelirdin… 
Yoktun / Ama yanımdaydın her nasıl oluyorsa… 

Yorganımızı çekerdik üzerimize ve sabahlara kadar koklardık birbirimizi… 
Saçların yoktu / Ama ben koklardım her nasıl oluyorsa… 

Yatağına kahvaltı getirirdim sabahın ilk ışıklarıyla birlikte… 
Sen yoktun /Ama ben getirirdim her nasıl oluyorsa… 

Yüzün yoktu / Ama gecelerce gülüşünle uyudum her nasıl oluyorsa… 

Sen yoktun! 
Ama vardın her nasıl oluyorsa… 

Her nasıl oluyorsa oluyordu… Sen yanımda oluyordun… Hiç yokluğunu hissettirmedi bana hayalin… Sonra merak denen duyguya kapıldım… Tüm bunları yapmak istedim… Hayalin çok ısrar etti ama dinlemedim… Merak ettim ve yaşamak istedim… Sana açıldım… Sana ‘’seni sevdiğimi söyledim”… Biraz zor oldu ama seni ikna etmeyi başardım… Yaşamaya başladık tüm bunları… Hayalimi gerçekleştirdim diye seviniyordum… Birlikte kalktık gecelerce o rakı masasından… Evimize gittik… Yırtık yorganımızın altında birbirimizi kokladık sabahlara kadar… Sabahları yatağına getirdim kahvaltını… Her gece gülüşünle uyudum… 

Gel gör ki aşk dönüp dolaşıp doğasına geri dönüyor sevgilim… Bir zaman sonra hayalini gerçekleştirmenin verdiği rehavetten olsa gerek eskisi gibi dokunamıyorsun sevgilinin ipek tenine… Bakışlar yabancılaşıyor ve şah damarın kadar yakınında ki sevgili millerce uzaktaymış gibi geliyor… Aşk kendi özünü gözyaşı ile suluyor… Hayal ile tohumunu ekiyor… Umut ile besliyor… Ve hasat zamanı geldiği zaman ekini bizlerden topluyor… Geldi hasat zamanı ve topladı ekinini bizden… İşte biz de o zaman yabancılaştık… Yanyanaydık ama uzaktaydık…. 

Rakı masasından birlikte kalkarken yanımdaydın/ Ama sen yoktun her nasıl oluyorsa… 
Evimize geldik ve yatağımıza girdik / Ama sen yoktun her nasıl oluyorsa… 
Sabahları kahvaltını getirdim / Ama sen yoktun her nasıl oluyorsa… 

Sen vardın! 
Ama yoktun her nasıl oluyorsa… ” 

—  Neyse… Uzun zaman oldu… Boş verelim bunları… Yaşandı ve bitti işte her şey gibi… 
Saat 01.00… Git ve uyu / Ama sabah kalktığın zaman bana nasıl bir şey olduğunu söyleme
 — Neden? 
— Çünkü merak etmek istemiyorum… Gece 01.00’de uyumak nasıl bir şey? Sonsuza dek hayal etmek istiyorum ben… 
Bırakta küçücük, hiç büyümeyen bir tohum olarak kalsın bende… Hasat zamanı hiç gelmesin… 
— Ağlıyorum… Hıçkırarak ağlamak nasıl bir şey? Hep merak ederdim. 
— Ben ise seni hep gülerken hayal ettim… İşte şimdi hoş geldin!