Mirabella’ya mektuplar XIX

Sevgili Mirabella,

iki aptalız seninle biz
soğuk ve karlı mevsimlerde birbirine yemek taşıyan
yırtıcı kuşları barışa kazandıran
kısa olduğunu bilsek de ömrümüzün
renkler uğruna çiçekler hatırına kelebek olup neşelenen
bazen de cesaretimize göz dikmiş insanlara kaplan olup pençelenen
iki aptalız biz
seninle ben
kıskanarak bir kemik gibi birbirimizi toprağa saklayan iki köpeğiz
bizi seven insanlara bir o kadar dost ve sadık
doğamızın acımasız ve zorunlu şartlarına ayak uydurup,
gerektiğinde insana göz dikebilen vahşileriz biz
seninle ben
muhabbetimize doyulamayan kuşlarız
bazen renklerimizle büyüleyen geveze papağanlar
savunmasızca şeker etrafında dolanan iki karıncayız biz
minik kırıntılarla yuvamızı ayakta tutmak isterken
sırtımızda yükümüzle umarsızca ezilen zavallılarız
iki aptalız seninle ben
denizlere hüküm, insanlara korku salmış köpek balıklarıyız
yaptığı tek şey saatlerce beklemek olan bir adamın oltasında yaşam savaşı veren
ve alemcilerin sofrasında sabırsızlıkla beklenen içkinin dostuyuz
seninle ben karın tokluğuyuz
bizden tiksinenlerin gece uykularında
habersizce yastıklarında avare gezinen böcekleriz

ben ve sen
iki aptalız

hayata kalplerinden bağlı

Copyright © ²oo4 - ²oo8 Paranteziçi Hayatlar
1444 defa okundu.

Comments are closed.