Bu soruyu 
İlk kez, 
küçük bir çocukken sormuştum 
Babamın ilk kez uzaklara gidişinde 
Bu kadar içten 
Neden? 

Çaylıkların kokusunu da bilirdim oysa 
Peştemal yapan kadınları 
Karayemişinden de tatmışlığım vardır 
Küçük ellerim ile 
Dere kenarlarında ilk sigaramı içmişliğim 

Benim de senin yaşadığın yerlerde ölmüşlüğüm vardır Kazım 
Yeşiller arasında şiir yazmışlığım 
Ne de güzel gelir bembeyaz gecelikleri ile ince, 
dağ patikalarından ilham perileri 
Sevginin, sevgilinin, onurun ve insanlığın kılığında 

Öyle bir işler ki ruhuna 
İşte, horonun coşkusu tam buradan gelir bölge halkına 
Hep biz; Hep biz gördük memleketin başındaki belaları 
Annemizin bedeni gibi gördük toprağımızı, 
içini, dışını, doğusunu, batısını
 
Biz deliyiz, arızalıyız be Kazım! 
Başka muhitlerin çığırtkanlığını yapmadık 
Bir doğrularımız var bizim, birimizin gitar teli, 
diğerimizin mürekkebi, kağıdı, kalemi 

Biz deliyiz be Kazım! 
Gözümüz kara bizim 
Önümüzü göremeyelim, kukla olmayalım, hiçe yaşamayalım, 
yalnız, kendi doğrularımız ile ölelim diye, 
Allah, burnumuzu büyük yaratmış bizim 

Karadenizli analar / babalar bu deli çocukların acısını hafifletmek için 
fıkralara döşemiş çocuklarını 
Güldürmüşler yedi alemi, ağlanacak halimize
 
Ah! Koca burunlu Kazım! 
Buna rağmen gördün gelişini ölümün 
Yine, burnunu boyundan büyük işlere soktun 
Sen, kaçıncı gelişini simgeliyordun kim bilir 
Ardından gelenler kaç defa daha üstlenecek bu rolü 

 Ardından: Kefene dolanmış, ilham perisi kılığında 
binlerce Azrail her gece iniyor ince, patika yollardan, 
yeşil / mavi memleketin üzerine 

Ecel, kaza, savaş, politika, sersemlik 
O kadar çok sebepleri var ki gelmeleri için 
Siyaha boyuyorlar mavilikleri / yeşillikleri 
Çaylıklar da koşturan güzel yüzlü çocuklar 
bir bir alıyor fıkralarda ki yerlerini 

O kadar çok sebepleri var ki fıkralara karışmak için 
Büyük bir burun, yeşil ve mavi, çaylıklar, dalgalar, 
ilham perileri, delilik, şarkılar, şiir, 

sen… 
…gidişin