Mirabella’ya mektuplar – V

Bana “yalnızlık” dersen “geç kalmak” derim… Telafisi olmayan ve akıp giden zaman… Birbirimizin yanında olmadan… Yalnızlık! En kısa yoldan nasıl anlatılır bilmem ki…

Sevgili Mirabella… 

Ben, bir akşamüzeri ellerim cebimde yürürken bir ağaç;  üzerine konmuş küçük bir kuş gördüm ve telefonum çalmadı…

Yağmur yağıyordu… 
O kadar çok ve o kadar güzel şey gördüm ki…
Telefonum çalmadı…

Duyamadım…
Ne yağmurun sesini, ne ağaç dallarının hışırtısını ne de kuşun sesini…

O kadar çok ve o kadar güzel şey gördüm ki…

Copyright © ²oo4 - ²oo8 Paranteziçi Hayatlar
4449 defa okundu.

Comments are closed.