Başlıktan da anlaşılacağı üzere böyle karşıladım ben ölümünü… Hiç abartmıyorum… Sabah uyandığım zaman sağda solda gaipten sesler geldi kulağıma, "Michael Jackson ölmüş" diye… Yanlış duymuşumdur diye düşündüm… Sonra servisteki arkadaşlar kendi aralarında konuşurlarken duydum, yine inanmadım… Vardır bir şey altında bunun, öldü diye asparagas çıkmıştır dedim… Ama iş yerine gelip interneti açtığım zaman anladım ve aynı tepkiyi verdim… "Oha! Michael Jackson ölmüş!" Ben ki, ölümü çok olağan karşılayan bir insanım, bu sinir bozucu özelliğimi yakın etrafımdakiler bilirler… Peki, neydi beni bu ölüme bu kadar şaşırtan şey? Söyleyeyim; "inanmak istememem!"… Peki, "neden inanmak istemiyorsun?" diyen olursa da; cevabım "eğer onun ölümünü kabullenirsem resmen büyüdüğümü kabullenmiş olurum lan! " olur… Evet, Michael Jackson öldü, onunla birlikte bir devir kapandı ve yaşıtım olan milyonlarca arkadaşımla birlikte Tanrı ile "Siz artık büyüdünüz" anlaşmasını imzaladık… Hayırlı olsun… 

Devamını Oku… »

Gökyüzünün sonsuzluğuna karşın, açan her bahar için yüreğime menekşe ektim. Kırıkların tamircisi, kalpsizlerin yaratıcısı, camdan kalplerin koruyucusu oldum. Adımı sordular, “ Adım yok! “ dedim… Kalbimde bir sığıntı gibi yaşamayı düşlerken, hâkimi oldular adsızlığımın. Sayfa sayfa akarken şimdi, indikçe yüreğimin derinlerine, adımdan izlere rastlıyorum… Her şeyin adı olduğu bu hayatta, ben adsız olmaktan memnunum diyorum! Kesinleşmemiş her ifade, yoksunluğun belirtisi… Elinde 48.mevsimim… İçinde derde derman, aşka âşık var. Kollarınla sar ve kokla menekşemi, çevir yaprakları… Durma öyle, beni oku! Bahar’09 sayısı çıktı. Hangi kitabevinin

Devamını Oku… »